جوزاغند
(جُ غَ) (اِمر.) هلو یا شفتالوی خشک کرده که مغز گردو در میان آن آکنده باشند.
(جَ یا جُ زِ) (اِمر.) [ معر. ] گیاهی از تیره بسباسهها که درختی است دو پایه به ارتفاع ۸ تا ۱۰ متر، دارای برگهای دایمی و کامل و پایا و ساده و متناوب و بیضوی و نوک تیز بدون گوشوارک و نسبتاً ضخیم است ؛ جوزالطیب، بسباسه، گوزبویا، جوزبوآ نیز گویند.
(جُ خِ) [ تر. ] (اِ.)
۱- فوج، گروه.
۲- کوچکترین واحد نظامی که تعداد افراد آن بیش از هشت نفر است.
(جُ دُ) [ انگ. ] (اِ.) از روشهای دفاع فردی و ورزشهای رزمی برای به هم زدن تعادل، بلند کردن و زمین زدن حریف.
(جَ هِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جِ جوهر؛ گوهران.
۲- هر یک از سنگهای گرانبها مانند الماس یاقوت، زمرد و مانند آن که به عنوان زینت و زیور به کار میرود.