جند
(جُ) [ معر. گند ] (اِ.) لشگر، سپاه، ج. جنود.
(جِ) [ معر. ] (اِ.) سربازی که مأمور حفاظت فرمانده قشون حاکم و جزو آنان است، نگهبان. ج. جنادره.
(جُ دِ دَ تَ) [ معر ] (اِمر.) = جندبادستر. گندبیدستر: بیضه بیدستر است که سابقاً در تداوی ضددردهای عصبی و ناراحتیهای روحی و ضایعات سیفلیسی و امراض عفونی دیگر به کار میرفتهاست ؛ خصیه الکلب البحر، خایه سگ آبی.
(ج) (اِ.)
۱- استخوانی به شکل عدد ۷ که جلوی سینه مرغ قرار دارد، استخوانی در جلو سینه انسان که از پایین به دندهها و در بالا به استخوانهای ترقوه وصل میشود.
۲- سه پایه.
۳- شرط و گروی که دو کس با هم بندند، جناب.