اسم

جند

(جُ) [ معر. گند ] (اِ.) لشگر، سپاه، ج. جنود.

    جندار

    (جِ) [ معر. ] (اِ.) سربازی که مأمور حفاظت فرمانده قشون حاکم و جزو آنان است، نگهبان. ج. جنادره.

      جندبیدستر

      (جُ دِ دَ تَ) [ معر ] (اِمر.) = جندبادستر. گندبیدستر: بیضه بیدستر است که سابقاً در تداوی ضددردهای عصبی و ناراحتی‌های روحی و ضایعات سیفلیسی و امراض عفونی دیگر به کار می‌رفته‌است ؛ خصیه الکلب البحر، خایه سگ آبی.

        جندره

        (جَ دَ رِ) (اِ. ص.)
        ۱- ناتراشیده، هر چیز پرچین و چروک.
        ۲- چوبی که با آن رخت و فرش را مالند.

          جندک

          (جَ دُ) (اِ.) مسکوک مسین کوچک که کمتر از نیم پول، قیمت داشته‌است.

            جناع

            (جَ) (اِ.) دامن زین، طاق پیشین زین.

              جناغ

              (ج) (اِ.)
              ۱- استخوانی به شکل عدد ۷ که جلوی سینه مرغ قرار دارد، استخوانی در جلو سینه انسان که از پایین به دنده‌ها و در بالا به استخوان‌های ترقوه وصل می‌شود.
              ۲- سه پایه.
              ۳- شرط و گروی که دو کس با هم بندند، جناب.

                جنان

                (جَ) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- دل، قلب.
                ۲- درون چیزی، باطن.
                ۳- شب، تاریکی شب ؛ ج. اجنان.

                  پیمایش به بالا