(نُ) [ ع. ] (اِ.) جِ نذر.
(نَ) [ په. ] (اِ.) مذکر، مقابل ماده.
(نُ بَ یا بِ) [ ع. ندبه ] (اِ.) بر مرده گریستن، شیون و زاری.
(نُ رَ) [ ع. ندره ] (اِمص.) کمیابی، آنچه گاهی پیدا و آشکار شود.
(نَ دَ) [ ع. ] (اِمص.) پشیمانی.
(نَ دْ وَ) [ ع. ندوه ] (اِ.) گروه، انجمن.
(نَ لِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) محلی که در آن نخل بسیار کاشته شده، نخل زار.
(نَ لِ) [ ع. نخله ] (اِ.) واحد نخل، یک درخت خرما.
(نِ وَ) [ ع. ] (اِمص.) تکبر، خودبینی.
(~.) (اِ.) ۱- کمین. ۲- زمینی که در آن نهال بکارند تا بعد جابه جا کنند.
