اسم

تنو

(تَ نُ) (اِ.) نیرو، توانایی.

    تنور

    (تَ) (اِ.) محل پختن نان در خانه یا نانوایی.

      تنوره

      (تَ رِ) (اِ.)
      ۱- دودکش، لوله حلبی که روی سماور گذارند تا دود را خارج کند.
      ۲- سوراخ بالای آسیا که آب از آن روی پره‌های آسیا ریزد.

        تنوز

        (تَ نُ) (اِ.) شکاف، چاک، تنوزه هم گویند.

          تنمیه

          (تَ مِ یِ) [ ع. تنمیه ]
          ۱- (مص م.) نمو دادن.
          ۲- افروختن آتش.
          ۳- (اِمص.) رشد، نمو.

            پیمایش به بالا