اسم

ته

(تَ) (اِ.) پایین، زیر، قعر.

    ته چین

    (تَ) (اِمر.) خوارکی از پلو که در میان آن تکه‌های بزرگ گوشت یا مرغ نهاده و پخته باشند.

      ته دیگ

      (تَ) (اِمر.) ورقه‌ای از برنج، سیب – زمینی یا نان که در ته دیگ چسبیده و برشته شده باشد.

        ته رنگ

        (تَ. رَ) (اِمر.) آستر، رنگی که ابتدا به روی تابلو می‌زنند و بعد رنگ اصلی را به کار می‌برند.

          ته صدا

          (تَ. صِ) (اِ.) صدای اندکی خوش، آواز اندکی خوش.

            تنویر

            (~.) [ ازع. ]
            ۱- (مص م.) نوره کشیدن، واجبی کشیدن.
            ۲- (اِ.) واجبی، نوره.

              تنیزه

              (تَ زَ یا زِ) (اِمصغ.) دامن (دشت، کوه)، دامنه.

                تنمیه

                (تَ مِ یِ) [ ع. تنمیه ]
                ۱- (مص م.) نمو دادن.
                ۲- افروختن آتش.
                ۳- (اِمص.) رشد، نمو.

                  پیمایش به بالا