اسم

تلگراف

(تِ لِ) [ فر. ] (اِمر.) دستگاهی است که به وسیله آن اخبار و مطالب را از راه دور مخابره کنند.

    تلفن

    (تِ لِ فُ) [ انگ. ] (اِ.) دستگاهی که به وسیله آن می‌توان اصوات و مکالمات را به مسافت دور انتقال داد یا دریافت کرد.

      تلفن خانه

      (~. نِ) [ فر – فا. ] (اِمر.)
      ۱- اداره تلفن.
      ۲- اتاقی که دارای انشعابات تلفن باشد و برقراری تماس‌های تلفنی را بر عهده داشته باشد.

        تلقاء

        (تَ) [ ع. ]
        ۱- (مص م.) دیدار کردن، رو به رو شدن.
        ۲- (اِمص.) دیدار.
        ۳- جای دیدار.

          تلقی

          (تَ لَ قِّ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) آموختن.
          ۲- ملاقات کردن، برخورد کردن.
          ۳- (اِمص.) فراگیری، آموزشی.
          ۴- دیدار، برخوردن، پذیرش.

            تلکس

            (تِ لِ) [ انگ. ] (اِ.) دستگاه ارتباطی برای ارسال و دریافت پیام که با گرفتن شماره مخاطب دستگاه تله تایپ آن به کار می‌افتد و پیام را ثبت می‌کند.

              تلخک

              (تَ خَ) (اِمصغ.)
              ۱- مصغر تلخ.
              ۲- خربزه تلخ.
              ۳- کاسنی.

                تلسک

                (تِ لِ) (اِ.) خوشه کوچک انگور که جزو خوشه بزرگ است.

                  پیمایش به بالا