اسم

تفسه

(تَ یا تُ سِ) (اِ.)
۱- لکه سیاهی که روی چهره پیدا شود.
۲- خواستن هر چیزی، ویار.
۳- اندوه و بی تابی.

    تفرعن

    (تَ فَ عُ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) مانند فرعون متکبر و ستمکار بودن.
    ۲- ستمکار گردیدن.
    ۳- (اِمص.) خودپرستی، تکبر.

      تفتق

      (تَ فَ تُّ) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) شکافتن، شکاف خوردن، کفتن، کافتن.
      ۲- (اِمص.) شکافتگی ؛ ج. تفتقات.

        تفته

        (تَ تِ یا تَ)
        ۱- (اِمف.) تابیده.
        ۲- (اِ.) تار عنکبوت.

          تفتیش

          (تَ) [ ع. ]
          ۱- (مص م.) تفحص کردن، جستجو کردن.
          ۲- (اِمص.) بازرسی، پژوهش. ؛ ~ عقاید پرس و جو درباره عقاید دینی و سیاسی مردم برای شناسایی مخالفان. ؛ ~ بدنی الف – گشتن لباس و بدن کسی. ب – بازرسی بدنی.

            تفتیک

            (تَ) (اِ.) کرک، پشم نرم زیر موهای بز که از آن در بافتن شال استفاده می‌کنند.

              تفاله

              (تُ لِ) [ ع. ] (اِ.) باقی مانده میوه و هر چیز دیگری پس از فشردن و گرفتن آبش.

                تفأل

                (تَ فَ أُ) [ ع. ]
                ۱- (مص م.) فال زدن.
                ۲- (اِمص.) فال گویی، فال اندازی.
                ۳- (اِ.) فال، شگون. ج. تفألات.

                  پیمایش به بالا