ترنگ
(تُ رَ) (اِ.) = تورنگ: تذرو، قرقاول.
(تَ رَ) (اِ.)
۱- صدای زه کمان هنگام انداختن تیر، صدای برخورد گُرز و شمشیر و سپر.
۲- آواز تار و تنبور.
(تِ مُ سْ) [ انگ. ] (اِ.) دریچهای اتوماتیکی که نسبت به حرارت حساس است. این دریچه از مخزن سربستهای تشکیل شده که در اطراف مخزن فنری قرار گرفتهاست که در گرما به علت انبساط مایع مخزن منبسط و در اثر سرما به دلیل منقبض شدن مایع، بسته میشود.
(تُ) (اِ.) شال کمر یا هر پارچهای که آن را مانند گیسو بافته، شلاق مانندی درست کنند و در بازی ترنابازی، بازنده را با آن بزنند.