اسم

(تُ) (اِ.) تیری که به جای پیکان گرهی داشته باشد.

(تُ) [ تر. ] (اِ.)
۱- قطعه چوب سنگین دسته دار که با آن کلوخ یا چیز دیگر را می‌کوبند.
۲- افزار چوبی که بر سر میخ زنند تا میخ در زمین خوب فرو رود و استوار باشد.

(تُ مِ) [ په. ] (اِ.)
۱- اصل، نسب.
۲- دانه‌های داخل خربزه، هندوانه و کدو که آن‌ها را تف داده و آجیل سازند.

(تُ خَ مِ) [ ع. ] (اِ.) سوءهاضمه.

(تُ خُ) [ ع. ] (اِ.) حد فاصل میان دو زمین.

(تَ فِ) (اِ.) دستار کوچکی که هنگام خواب به سر پیچند.

(تَ لَ) (اِ.)
۱- نعلین، عصا.
۲- تراشه و ریزه هر چیزی.