تازه بهار
(~. بَ) (اِمر.)
۱- گل نوشکفته.
۲- نوبهار.
۳- زمین آرایش یافته از بهار مجدد.
اسم
تاریخ
[ ع. ]
۱- (مص م.) زمان چیزی را معین کردن.
۲- (اِ.) عددی که زمان را نشان بدهد.
۳- سرگذشتها و حوادث پیشینیان. ج. تواریخ. ؛ ~ باستان (قدیم) درباره ادواری از ازمنه بسیار قدیم بحث میکند و تا انقراض امپراتوری روم غربی به سال ۴۷۶ م. خاتمه مییابد. ؛ ~ قرون وسطی درباره ادواری بحث میکند که مابین تاریخ قدیم و تاریخ جدید قرار دارد. ؛ ~ جدید از زمان کشف قاره امریکا آغاز میشود. ؛ ~ معاصر از حوادث زمان ما یا منسوب به ازمنهای که هنوز شواهد و آثار آن موجود است بحث میکند.
