اسم

تاب

(اِ.) طنابی که دو سر آن را به درخت یا امثال آن ببندند و در میان آن بنشینند و در هوا به عقب و جلو روند.

    تا

    [ په. ] (اِ.) مثل، مانند.

      پینه

      (نِ) (اِ.)
      ۱- تکه پارچه‌ای که بر قسمت پاره شده جامه دوزند.
      ۲- پوست کلفت و ضخیم شده کف دست در اثر کار زیاد.

        پینه دوز

        (~.) (ا.) حشره کوچکی که بر پشت سرخ رنگ آن خال‌های سفید دارد، روی درخت زندگی می‌کند و از شته آن تغذیه می‌کند. کفش دوزک هم گویند.

          پیه

          (یِ) (اِ.) چربی، روغن، به ویژه چربی حیوانی. ؛ ~ چیزی را به تن مالیدن خود را برای تحمل امر ناگواری آماده کردن.

            پیه سوز

            (~.) (اِمر.) نوعی چراغ با ظرف سفالی یا فلزی که در آن پیه یا روغن کرچک را به جای نفت می‌ریختند و فتیله‌ای پنبه‌ای را برای روشن کردن در آن قرار می‌دادند.

              پیو

              (اِ.) پاره گل خشک شده، کلوخ.

                پیمایش به بالا