اسم

پیک

(پَ یا پِ) (اِ.) قاصد، نامه بر.

    پیک

    [ فر. ] (اِ.) ورق بازی که بر آن صورتی چون سر نیزه‌است و به همین مناسبت آن را بدین نام خوانند.

      پیک نیک

      [ انگ. ] (اِ.) گردش و تفریح دسته – جمعی در بیرون شهر.

        پیکادور

        (دُ) [ فر. ] (اِ.) سوارکاری که در تاخت حیوانی مهاجم مانند گاو و جز آن را به نیزه زند.

          پیکار

          (پَ یا پِ) (اِ.)
          ۱- جنگ، نبرد.
          ۲- ستیزه، بدخویی.

            پیکان

            (پِ) (اِ.) آهن نوک تیز سر تیر و نیزه.

              پیکر

              (پِ کَ) (اِ.)
              ۱- کالبد، جسم.
              ۲- صورت، تصویر.
              ۳- شکل، ریخت.
              ۴- رقم.
              ۵- نقش و نگاری که برای آرایش و زینت باشد.

                پیکره

                (پِ کَ رِ) (اِ.)
                ۱- تصویر، نقش.
                ۲- مجسمه، تندیس.

                  پیل

                  (اِ.)
                  ۱- فیل.
                  ۲- یکی از مهره‌های شطرنج به شکل فیل.

                    پیمایش به بالا