(شَ) (اِ.) = پیشند: لیف خرما که از آن رسن تابند.
(ش ِ) (اِ.) ۱- کار، حرفه. ۲- عادت، خوی.
(~.) (اِمص.) پیشه وری، پیشه گری.
(اِمر.) = پیشباز: استقبال.
(وَ) (اِمر.) نک پیشاوند.
(اِمر.) ۱- شاش، ادرار. ۲- شیشهای که ادرار بیمار در آن کنند و پیش طبیب برند؛ قاروره.
(~.) (اِمر.) وقت نماز ظهر.
(نِ) (اِمر.)۱ – قدیم، دیرینه. ۲- نخستین، اولین. ۳- سابقه.
(اِ.) جِ پیشین ؛ گذشتگان، سابقان. مق پسینیان.
(پِ رِ) (اِ.) سرزنش، ملامت.
