اسم

(اِ.)
۱- نوعی خوراک به صورت خمیر نان که در آن گوشت، مربا یا سبزی گذارند.
۲- نوعی نان روغنی.

(مَ) (اِ.) نک پیرامون.

[ په. ] (اِ.)۱ – گرداگرد، حوالی.
۲- محیط.

(هَ) [ په. ] (اِ.) تن پوش، لباس. ؛ ~عثمان کردن بهانه کردن، دستاویز قرار دادن. ؛~ بیشتر پاره کردن کنایه از: سن و تجربه بیشتر داشتن.

(چِ) (اِ.)
۱- نوعی روبند بافته شده از موی یال و دم اسب به رنگ سیاه که زنان بر چهره می‌زنند، نقاب، حجاب.
۲- گیس عاریه.
۳- سایبان بالای در.

(اِ.)
۱- چرک، شوخ، مدفوع.
۲- قِی چشم.

(اِ.)
۱- بی فایده، بی ارزش.
۲- تار و مار.