اسم

پهن

(پِ هِ) (اِ.) سرگین چهارپایان. ؛ ~ بار کسی نکردن کنایه از: کوچکترین ارزش و اهمیتی برای آن کس قایل نشدن.

    پهنا

    (پَ) [ په. ] (اِ.)
    ۱- فراخی، گشادی.
    ۲- عرض.

      پهنانه

      (پَ نِ) (اِ.)
      ۱- بوزینه، میمون.
      ۲- کلوچه روغنی.

        پهند

        (پَ هَ) (اِ.) دامی باشد که بدان آهو گیرند، تله.

          پهنه

          (پَ نِ) (اِ.)
          ۱- ساحت، میدان.
          ۲- وسعت.
          ۳- نوعی چوگان که سر آن مانند کفچه پهن است.

            پنیرک

            (پَ رَ) (اِمر.) گیاهی است بیابانی دارای برگ‌های پهن و گل‌های سرخ و بنفش، بلندیش تا ۶۰ سانت می‌رسد، همراه با گردش آفتاب می‌چرخد. آفتاب گردک، ختمی کوچک، نان فلاخ هم می‌گویند.

              پهره

              (پَ رَ یا رِ) (اِ.) نگهبانی، پاس.

                پنگ

                (پَ) (اِ.) خوشه خرما که خرماهای آن را گرفته باشند.

                  پیمایش به بالا