پنیر
(پَ) [ په. ] (اِ.) خوراکی که از شیر بسته ترتیب دهند.
اسم
پنیرتن
(~. تَ) (اِمر.) مادهای است سرخ – رنگ مایل به سیاهی که از جوشانیدن آب کشک حاصل کنند و آن به غایت ترش است، کشک سیاه، قره قورت، ترف سرخ، لیولنگ.
پنیرک
(پَ رَ) (اِمر.) گیاهی است بیابانی دارای برگهای پهن و گلهای سرخ و بنفش، بلندیش تا ۶۰ سانت میرسد، همراه با گردش آفتاب میچرخد. آفتاب گردک، ختمی کوچک، نان فلاخ هم میگویند.
