اسم

(ژَ) (اِ م.) نایژه، هر یک از شاخه‌های نای که درون شش قرار دارد.

(ژِ) (اِمصغ.) نک. نایژک.

۱ – (ص مر.) به شکل ناو.
۲- (اِمر.) چین خوردگی ناو شکل طبقات زمین.

(~.) (اِمر.) رزمگاه و میدان جنگ.

(هِ) [ ع. ] (اِفا.) غارت کننده، غنیمت گیرنده.

[ ع. ] (اِفا.) بازدارنده، نهی کننده.

(یَ) [ ع. ناهیه ] (اِفا.) مؤنث ناهی. ج. نواهی.