(پِ) [ فر. ] (اِ.) طلای سفید.
(پَ رُ) (اِ.) نک بلارک.
(پَ) (اِ.) وزغ، قورباغه.
(پَ کُ پَ) (اِمر.) سینه و قسمت راست و چپ آن.
(پَ مَ) (اِ.) ۱- دوشاب، شیره، دبس. ۲- شراب.
(پَ کَ) (اِ.) نک ارزن.
(پَ کَ) (اِ.) نان، خبز.
(پَ) (اِ.) ۱- پتک آهنگران. ۲- نرده جلو ایوان.
(پَ) ۱- (ص.) پشیمان. ۲- (اِ.) پراکندگی، جدایی، دوری از هم، تفرقه.
(پُ) (اِ.) تکبر، خودستایی.