اسم

پک

(پِ) (اِ.) بند انگشت دست یا پا.

    پشیک

    (پُ) (اِ.) = پشک. پوشک: گربه، سنور.

      پشیم

      (پَ)
      ۱- (ص.) پشیمان.
      ۲- (اِ.) پراکندگی، جدایی، دوری از هم، تفرقه.

        پغاز

        (پَ) (اِ.) = بغاز: چوبکی باشد که درودگران در شکاف چوب نهند تا زود شکافد، چوبکی که کفشدوزان در فاصله کفش و کالبد فرو برند تا کفش گشاده شود؛ پهانه، پانه، فانه، گاوه، گوه.

          پغنه

          (پَ نِ) (اِ.) پله و پایه، زینه نردبان.

            پف

            (پُ) (اِصت.)
            ۱- بادی که در اثر جمع کردن هوا از دهان به در آید.
            ۲- آماس، ورم.

              پف تلنگر

              (پُ تِ لِ گَ) (اِمر.) نان از شب مانده که بار دیگر بر سر آتش نهاده و نرم کنند.

                پفج

                (پَ) (اِ.) = بفج: کف دهان، خیو، خدو.

                  پیمایش به بالا