پالوده
(دِ)
۱- (ص مف.) صاف و پاک شده.
۲- پاک و مطهر.
۳- (اِ.) از انواع دسرهای ایرانی.
(اِمر.)= بالیک: پای افزاری از چرم گاو که رشتهها در آن بسته اند؛ پای افزار، کفش، چارق، شم، پاپیچ، پاتابه، لفافه.
(لِ ئُ ژِ) (اِ.) [ فر. ] نیمه اول دوران سوم زمین شناسی که خود به دو دوره کوچک تر به نام ائوسن و الیگوسن تقسیم میشود. در این دوره زمین انقلابات کوه زایی بسیار داشته و اکثر کوههای فعلی زمین مربوط به این دوره هستند. همچنین بقایای فسیل شده پستانداران در ته نشستهای این دوره به فراوانی دیده میشود.
(لِ ئُ تُ لُ) [ فر. ] (اِمر.) علمی که موجودات قدیمی زمین را مورد بررسی و مطالعه قرار میدهد، علم به احوال موجودات قدیمه، علمی که موجودات گیاهی و جانوری گذشته زمین را مورد تحقیق قرار میدهد، دیرین شناسی.
( اِ.) گیاه علفی یک ساله و زینتی از تیره پامچالیان با گلهای زرد روشن و بی بو و برگهایی در ته ساقه.