اسم

بلوچ

(بَ) (اِ.)
۱- علامتی که بر تیزی طاق و ایوان نصب کنند.
۲- تاج خروس.
۳- صفحه نازکی که بر روی ساقه عمودی در جایی مرتفع آن را قرار دهند و آن به سهولت گردش می‌کند و معبر باد را نشان می‌دهد.
۴- پارچه گوشتی که بر ختنه گاه زنان می‌باشد و بریدن او سنت است.
۵- نام یکی از طوایف ایران ساکن بلوچستان.

    بلور

    (بُ یا بَ) [ معر. ] (اِ.)
    ۱- نوعی شیشه که از ترکیب سیلیکات دوپتاسیم و سیلیکات دوپلمب ساخته شود.
    ۲- کنایه از: شفاف.

      بلورجات

      (~.) [ معر. ] (اِ.) انواع ظرف‌ها و اشیاء ساخته شده از بلور و شیشه.

        بلوز

        (بُ) [ فر. ] (اِ.) پیراهن نیم تنه.

          بلوط

          (بَ) [ په. ] (اِ.) درختی است تناور با برگ‌های شکافدار و گل‌های دراز و آویخته و زردرنگ. میوه اش بیضی شکل است و درون آن د انه‌ای قرار دارد که هم آن را بریان کرده می‌خورند و هم از آرد آن نان می‌پزند. چوبش سخت و محکم است، از آن در نجاری و ساختن قایق استفاده می‌شود. در تنه و شاخه‌های این درخت ماده‌ای به نام مازو وجود دارد که از آن در طب و داروسازی و نیز ساختن مرکب استفاده می‌کنند.

            بلوک

            (بُ لُ) (اِ.)
            ۱- ناحیه‌ای شامل چند قریه و ده.
            ۲- جماعت، دسته.

              بلوک

              (~.) [ فر. ] (اِ.)
              ۱- چند کشور متحد که دارای مرام و روش سیاسی یکسان باشند.
              ۲- قطعه زمین.
              ۳- قطعه‌ای از مصالح ساختمانی.
              ۴- ظرفی که در آن شراب خورند.

                بلمه

                (بَ مِ) (اِ.)
                ۱- ریش بلند و انبوه.
                ۲- مردی که ریش بلند و انبوه داشته باشد. بامه هم گفته شده.

                  پیمایش به بالا