اسم

بلماج

(بُ لْ یا لَ) (اِ.) نوعی از کاچی که آش بی گوشت رقیق آبکی باشد؛ اماج.

    بلمه

    (بَ مِ) (اِ.)
    ۱- ریش بلند و انبوه.
    ۲- مردی که ریش بلند و انبوه داشته باشد. بامه هم گفته شده.

      بلنج

      (بَ لَ) (اِ.)
      ۱- اندازه، مقدار.
      ۲- مبلغ.

        بلندگو

        (~.) (اِ.) وسیله‌ای به شکل شیپور برای انتقال صوت به مسافت دور.

          بلندی

          (~.)
          ۱- (ص نسب.) علو، بالایی. مق. پستی، کوتاهی.
          ۲- ارتفاع.
          ۳- درازی، طول.
          ۴- بزرگی، عظمت.
          ۵- (اِ.) قله (کوه).
          ۶- نجد. مق. غور.
          ۷- اوج، ذروه.

            بلندین

            (بَ یا بِ لَ) (اِ.) = پلندین:
            ۱- پیرامون در خانه، آستانه.
            ۲- چوب بالایین در خانه.

              بلق

              (بَ لَ یا لْ) [ ع. ]
              ۱- (مص ل.) پیسه گردیدن، سپید دست و پا شدن تا ران.
              ۲- (اِمص.) پیسگی، سیه سپیدی، ابلقی.

                پیمایش به بالا