بغراو
(بُ) (اِ.) همهمه، بانگ و فریاد.
(بِ عَ وِ) [ ع. ] (اِ.) نام نشانهای به شکل + که نشان میدهد کمیتهای دو طرف آن با یکدیگر جمع میشود.
(بِ) (اِ.)
۱- قطعه چوبی که کفاشان میان کفش و قالب گذارند.
۲- تکه چوبی که نجاران به وقت شکافتن چوب در شکاف آن گذارند.
(بُ) [ تر. ] (اِ.) تنگه، باب، بخشی از دریا که دو خشکی را از هم جدا مینماید، یا دو دریا را به هم میپیوندد.