اسم

بغیاز

(بَ) (اِ.) انعامی که به شاگرد دهند، شاگردانه.

    بغیت

    (بَ یَّ) [ ع. بغیه ] (اِ.) آرزو، خواهش.

      بغپور

      (بَ) (اِمر.)۱ – پسر خدا.۲ – لقب پادشاهان چین. فغفور و فغپور هم گفته‌اند.

        بغیه

        (بُ غّ یَ) [ ع. بغیه ] (اِ.) آرزو، خواهش.

          بغچه

          (بُ چِ) [ تر. ] (اِ.) = بقچه: پارچه بزرگی که در آن جامه و انواع قماش پیچند. سارغ هم گویند.

            بفتری

            (بَ تَ) (اِمر.)
            ۱- ابزار چوبی بافندگان.
            ۲- کارگاه بافندگی.

              بغستان

              (بَ غِ) (اِ.)
              ۱- بتخانه، بتکده.
              ۲- خانه خدا.
              ۳- کوه بیستون. فغستان هم گفته شده.

                بغض

                (بُ) [ ع. ] (اِ.)
                ۱- دشمنی، کینه.
                ۲- حالتی از گلو که شخص جلو گریه خود را بگیرد.

                  پیمایش به بالا