اسم

بزه

(بُ زَ یا زِ) (اِ.)
۱- زمین پشته پشته و ناهموار.
۲- میوه خوشبوی.

    بزه

    (بِ زِ) [ په. ] (اِ.)
    ۱- گناه و خطا.
    ۲- جرم.

      بزیچه

      (بُ چِ) (اِمصغ.)
      ۱- بزغاله.
      ۲- سه پایه قصاب و سلاخ.

        بزاخفش

        (بُ زِ اَ فَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) کنایه از: آدم ابلهی که برای تظاهر به فهمیدن کلام سرش را تکان می‌دهد.

          بزازی

          (~.) [ ع – فا. ]
          ۱- (حامص.) پارچه – فروشی.
          ۲- (اِ.) دکان پارچه فروشی.

            پیمایش به بالا