بتون
(بِ تُ) [ فر. ] (اِ.) از مصالح ساختمانی است که از شن و ماسه و سیمان و آب با اندازههای مختلف ساخته شود.
(بِ تُ) [ فر. ] (اِ.) از مصالح ساختمانی است که از شن و ماسه و سیمان و آب با اندازههای مختلف ساخته شود.
(~. مِ) (اِمر.) بتون مسلح، بتونی که در آن میلههای آهنی گذارند تا استواری و مقاومت آن بیشتر گردد.
(بُ) (اِ.)
۱- تندیسی ساخته شده از سنگ، چوب، فلز یا هر چیز دیگر به شکل انسان یا حیوان که به جای خدا مورد پرستش قرار بگیرد. معبود.
۲- معشوق.
(بِ) [ یو. ] (اِ.)
۱- نام حرف دوم یونانی.
۲- ذرهای با بار منفی شامل باریکهای از الکترونها که از اجسام رادیو اکتیو گسیل میشود.
۳- دومین ستاره هر صورت فلکی به لحاظ روشنایی.
(پَ) [ انگ. ] (اِ.) نوعی عمل جراحی که در آن برای تغییر مسیر یکی از جریانهای طبیعی بدن مجرایی فرعی را در محل پیوند میزنند.