اسم

بادآهنگ

(هَ)(اِمر.)۱ – صوت ونقش خوانندگی و گویندگی.
۲- انعکاس صدا، بادآهنج نیز گویند.

    بادبادک

    (دَ) (اِ.) بازیچه‌ای با یک چارچوب سبک و پوششی نازک از کاغذ یا ماده دیگر که به رنگ‌ها و شکل‌های گوناگون می‌سازند، گاه دنباله‌ای از حلقه‌های کاغذ رنگی بر آن می‌چسبانند، یک سرش را به ریسمان بلندی می‌بندند و در هوای بادی به پرواز درمی آورند.

      بادبان

      (اِمر.)
      ۱- پارچه‌ای که به دکل کشتی بندند تا با وزیدن باد کشتی به حرکت درآید، شراع.
      ۲- آستین، گریبان، قبا.
      ۳- کنایه از: آدم سبکسری که با مردم موأنست کند.
      ۴- پیاله، ساغر.
      ۵- پس و پیش گریبان.

        بادبره

        (بُ) (اِمر.)
        ۱- پارچه‌ای گرد و کوچک از چوب که هنگام رشتن و چرخاندن دوک آن را به روی دوک نصب کنند.
        ۲- چرخ.

          Scroll to Top