اسم

آواز

(اِ.)
۱- آوا، بانگ.
۲- نغمه، سرود، آهنگ.
۳- هر یک از دستگاه‌های موسیقی و گوشه‌های آن.

    آوازه

    (زِ) (اِ.)
    ۱- صیت، شهرت.
    ۲- صوت، آوا.
    ۳- نغمه، ترانه.

      آوام

      (اِ.) وام، دین. اَوام هم گویند.

        آوام

        (اِ.) رنگ، لون. اوام نیز گویند.

          آوانتاژ

          [ فر. ] (اِمص.) نادیده گرفتن خطاهای کوچک در برخی از بازی‌های گروهی.

            آهنگر

            (~. گَ) [ په. ] (اِ. ص.) کسی که پیشه اش ساختن آلات و ادوات آهنی است، حداد.

              آهنگساز

              (هَ)(اِ. ص.) سازنده آهنگ، موسیقی – دانی که آهنگ بساز د.

                آهو

                [ په. ] (اِ.) جانوری از خانواده تهی – شاخان، جزو راسته نشخوارکنندگان که اقسام مختلف دارد و عموماً دونده بسیار سریع و چابک و دارای دست و پای بلند و چشمان زیباست، غزال، مارال. ؛ پشت ~بسته بودن کنایه از: دور از دسترس بودن.

                  پیمایش به بالا