اسم

آوازه

(زِ) (اِ.)
۱- صیت، شهرت.
۲- صوت، آوا.
۳- نغمه، ترانه.

    آوام

    (اِ.) وام، دین. اَوام هم گویند.

      آوام

      (اِ.) رنگ، لون. اوام نیز گویند.

        آوانتاژ

        [ فر. ] (اِمص.) نادیده گرفتن خطاهای کوچک در برخی از بازی‌های گروهی.

          آهنگر

          (~. گَ) [ په. ] (اِ. ص.) کسی که پیشه اش ساختن آلات و ادوات آهنی است، حداد.

            آهنگساز

            (هَ)(اِ. ص.) سازنده آهنگ، موسیقی – دانی که آهنگ بساز د.

              آهو

              [ په. ] (اِ.) جانوری از خانواده تهی – شاخان، جزو راسته نشخوارکنندگان که اقسام مختلف دارد و عموماً دونده بسیار سریع و چابک و دارای دست و پای بلند و چشمان زیباست، غزال، مارال. ؛ پشت ~بسته بودن کنایه از: دور از دسترس بودن.

                پیمایش به بالا