اسم

(شَ) (اِ.) پوست میش دباغی شده.

[ ع. ] (اِ.) وعده گاه، جای وعده. ج. مواعید.

(سِ) [ فر. ] (اِ.) تنظیم جای استقرار هنرپیشگان و وسایل صحنه اعم از دکور و غیره.

(اِ.) کسی که از مهمان پذیرایی می‌کند.

(مَ زَ) [ په. ] (اِ.)
۱- مجلس شراب و بزم.
۲- چیز خوردنی که در جشن‌های مذهبی سر سفره گذارند.

(مِ زَ) (اِ.) عمامه، دستار.

(مِ رِ) [ په. ] (اِ.)
۱- سرور، رییس، کدخدا.
۲- معشوق، فاسق.