اسم

(اِ.) اول، شروع، ابتدا.

(زِ)(اِ.)آغاره، دوالی که بین رویه و تخت کفش دوزند تا آب و خاک به درون آن نرود.

۱ – (ص نسب.)ابتدایی، بدوی.
۲- (اِ.) جانور و گیاه تک یاخته.

(~.) (اِ.) شنا، آشنا.

(~.) (اِ.) نک شنا.

(اِ.)
۱- فتنه، فساد.
۲- مایه فتنه، موجب فساد.
۳- شور و غوغا.
۴- هرج و مرج.
۵- انقلاب، شورش.
۶- ازدحام.

(اِ.) گوشه‌ای است در دستگاه راست ماهور و دستگاه راست پنجگاه.

(نِ) [ په. ] (اِ.)= آشیان:
۱- لانه حیوانات.
۲- خانه.
۳- طبقه، مرتبه.
۴- سقف، آسمانه.

(هِ) (اِ.) شیهه، صهیل.

[ ع. ] (اِ.) جِ اصیل ؛ شبانگاه، نزدیک غروب.