اسم

اوتاد

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ وتد.
۱- میخ‌ها.
۲- بزرگان طریقت.

    اواره

    (اِ رِ یا رَ) [ معر. ] (اِ.) دفتر حسابی که حساب‌های پراکنده دیوانی را در آن نویسند؛ اوارجه، اوارج.

      اواصر

      (اَ ص ِ) [ ع. ] (مص ل.)
      ۱- قرابت، نزدیکی.
      ۲- (اِ.) زهدان.
      ۳- ریسمانی که دامن خیمه را با آن بندند.

        اوانس

        (اَ نِ) [ ع. ] (اِ.) جِ آنسه ؛ خوش طبعان، نیک نفسان.

          اوانی

          ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ آنیه ؛ ججِ اناء؛ آوندها، آبخورها.

            اوب

            (اُ یا اَ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) بازگشتن، باز آمدن.
            ۲- (اِمص.) بازگشت.

              اوبار

              ( اَ ) (اِفا.) = اوبارنده. اوباشتن. اباریدن: بلع کننده، بلعنده.

                پیمایش به بالا