اوباش
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ وَبْش ؛ فرومایگان، مردمان بی سر و پا.
(اُ نِ) (اِ.) از کتابهای مقدس هندوییزم که شامل رسالههای فلسفی و دینی به زبان سانسکریت میباشد.
(اِ رِ یا رَ) [ معر. ] (اِ.) دفتر حسابی که حسابهای پراکنده دیوانی را در آن نویسند؛ اوارجه، اوارج.
(اَ ص ِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- قرابت، نزدیکی.
۲- (اِ.) زهدان.
۳- ریسمانی که دامن خیمه را با آن بندند.