انهار
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ نهر؛ جویها.
اسم
انواء
(اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ. نوء، سقوط ستاره یکی از منازل بیست و هشت گانه و طلوع رقیب آن از مشرق. تازیان میپنداشتند که هرگاه ستارهای از منزلی ساقط شود و ستاره دیگر در مقابل آن طلوع کند، ناچار باران و باد و گرما و یا سرما خواهد آمد. ؛علمِ ~: یکی از علوم عهد جاهلیت عرب بود؛ هواشناسی از روی سقوط ستاره.
انگل
(اَ گَ) (اِ.)
۱- گیاه یا جانوری که تمام یا قسمتی از عمرش را به موجود دیگری بچسبد و از جسم او تغذیه کند.
۲- موجود زندهای که روی پوست، داخل بدن انسان یا حیوانی زندگی کند.
۳- طفیلی، سرِخر، مزاحم، سربار.
انگه
(اِ گَ) (اِ.)
۱- زنی که شب زفاف همراه عروس به خانه داماد میرود.
۲- زن برادر.
۳- دایه خاتون. ینگه و ینگا، هم گویند.
