(مُ کِ) [ فر. ] (اِ.) نوعی کف پوش درشت باف با پرز بلند یا کوتاه، فرشینه. (فره).
(مُ وَ کَّ) [ ع. ] (اِمف.) گماشته شده، کسی که وکالت کاری به او سپرده شده.
(مُ وَ کِّ) [ ع. ] (اِفا.) وکیل کننده، کسی که برای خود وکیل تعیین میکند.
(مُ) [ ع. ] (اِمف.) واگذار شده، سپرده شده.
(اِ.) درنگ، تأخیر.
(مُ وَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- صادر کننده توقیع. ۲- کسی که اجازه نامه صادر کند.
(اِ.)۱ – معشوق، فاسق. ۲- فرزند نامشروع.
(مَ قِ) [ ع. ] (اِ.) جای ایستادن، جای درنگ کردن. ج. مواقف.
(مُ) [ ع. مولی ] (اِ.) نک مولی.
(قِ) [ ع. ] (اِفا.) یقین دارنده، یقین کننده.