(اَ زِ)(اِمص.)۱ – افروختگی، روشنایی. ۲- اشتعال.
(اَ زِ) (اِمر.) ۱- آتشگیره. ۲- فتیله چراغ.
(اَ ش ِ) (اِ.) نک آفروشه.
( اَ ) (اِ.) روشنایی، نور.
( اَ ) (اِ.) ۱- ابزار، آلت. ۲- ادویه خوشبو که در غذا ریزند.
(اَ یِ) (اِمص.) ۱- عمل افزون کردن. ۲- عمل افزون شدن.
( اَ )(اِ. ص.)۱ – تحریک، اصرار.۲ – تقاضا. ۳- پریشان، پراکنده.
(اَ تِ) (اِ مف.) بلند کرده، بالا برده.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ فرد.
( اَ ) [ په. ] (اِ.)۱ – بلندی، فراز. ۲- کرسی، منبر.
