( اِ ) [ ع. ] ۱- (مص م.) فساد کردن، برپا کردن فتنه. ۲- (اِمص.) تباهی، فساد.
( اَ ) (اِ.) تسمه و ریسمانی که به گردن اسب و الاغ میبندند.
(اَ زِ)(اِمص.)۱ – افروختگی، روشنایی. ۲- اشتعال.
(اَ زِ) (اِمر.) ۱- آتشگیره. ۲- فتیله چراغ.
(اَ ش ِ) (اِ.) نک آفروشه.
( اَ ) (اِ.) روشنایی، نور.
( اَ ) (اِ.) ۱- ابزار، آلت. ۲- ادویه خوشبو که در غذا ریزند.
( اَ ) (اِ.) درختی با برگهایی مانند پنجه انسان.
(اَ تِ) (اِ مف.) بلند کرده، بالا برده.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ فرد.
