اسم

اعطیه

(اَ یِ) [ ع. اعطیه ] (اِ.) جِ عطاء؛ بخشش‌ها، عطاها.

    اعقاب

    ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عَقِب.
    ۱- بازماندگان.
    ۲- فرزندان آینده.

      اعلاق

      ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عِلْق.
      ۱- چیزهای نفیس.
      ۲- غلاف‌های شمشیر.

        اعراض

        ( ~. ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) روی گردانیدن.
        ۲- برگشتن.
        ۳- نفرت داشتن.
        ۴- (اِمص.) نفرت، کراهت.

          اعراف

          ( اَ ) [ ع. ]
          ۱- (اِ.) جِ عُرف ؛ مکان‌های بلند.
          ۲- برزخ، مکانی بین بهشت و جهنم.

            اعراق

            (اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عِرق.
            ۱- رگ‌ها.
            ۲- کوه‌های بلند.
            ۳- ریشه‌های درخت.

              اعداد

              ( اِ ) [ ع. ]
              ۱- (مص م.) آماده کردن، بسیجیدن.
              ۲- (اِ.) بسیج.

                اعدام

                (اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عدم ؛ نیست‌ها، نیستی‌ها.

                  اعذار

                  ( اِ) [ ع. ]
                  ۱- (مص ل.) عذر آوردن.
                  ۲- پوزش خواستن.
                  ۳- (اِمص.) پوزش، عذر.

                    پیمایش به بالا