اسم

اعطیه

(اَ یِ) [ ع. اعطیه ] (اِ.) جِ عطاء؛ بخشش‌ها، عطاها.

    اعقاب

    ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عَقِب.
    ۱- بازماندگان.
    ۲- فرزندان آینده.

      اعلاق

      ( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ عِلْق.
      ۱- چیزهای نفیس.
      ۲- غلاف‌های شمشیر.

        اعراف

        ( اَ ) [ ع. ]
        ۱- (اِ.) جِ عُرف ؛ مکان‌های بلند.
        ۲- برزخ، مکانی بین بهشت و جهنم.

          اعراق

          (اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عِرق.
          ۱- رگ‌ها.
          ۲- کوه‌های بلند.
          ۳- ریشه‌های درخت.

            اعداد

            ( اِ ) [ ع. ]
            ۱- (مص م.) آماده کردن، بسیجیدن.
            ۲- (اِ.) بسیج.

              اعدام

              (اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ عدم ؛ نیست‌ها، نیستی‌ها.

                اعذار

                ( اِ) [ ع. ]
                ۱- (مص ل.) عذر آوردن.
                ۲- پوزش خواستن.
                ۳- (اِمص.) پوزش، عذر.

                  اعراب

                  ( اِ ) [ ع. ]
                  ۱- (مص ل.) درست سخن گفتن.
                  ۲- ( اِ.) حرکت حرف آخر در کلمات عربی.
                  ۳- حرکات حروف در کلمات.

                    پیمایش به بالا