اسم

اسکواش

(اِ کُ) [ انگ . ] (اِ.) نوعی ورزش دو یا چهار نفره با راکت و توپ مخصوص در سالنی کوچک که جای زدن توپ دیوارهای سالن است.

    اسکوتر

    (اِ تِ) [ انگ . ] (اِ.) روروک، چرخ پایی، وسیله بازی بچه‌ها با دو چرخ کوچک و یک دسته بلند و یک کف مستطیل شکل که با یک پا روی آن تکیه می‌کنند.

      اسکدار

      (اَ کُ) [ معر. ] (اِمر.)
      ۱- قاصد، پیک، نامه بر.
      ۲- کیسه‌ای که قاصدها نامه‌ها را در آن می‌گذاشتند.
      ۳- منزلی که در آن نامه بر یا پیک، اسب خود را عوض می‌کرد.

        اسکورت

        (اِ کُ) [ فر. ] (اِ.)
        ۱- مشایعت، همراهی.
        ۲- عده‌ای سرباز مسلح که برای محافظت یا احترام، همراه شخصیت مهمی حرکت می‌کنند، همروان (فره).

          اسکربوت

          (اِ کُ) [ فر. ] (اِ.) = اسکوربوت: مرضی که بر اثر فقدان ویتامین ث در بدن پیدا شود. و علایم آن شل شدن لثه‌ها و ریختن دندان‌ها و خونریزی زیاد بر اثر جراحت مختصر است ؛ اسقربوط، فسادالدم.

            اسکره

            (اُ کُ رِ) (اِ.) کاسه سفالین، کاسه گلین. مسکره و سکوره نیز گویند.

              اسکرین

              (اِ سْ کْ) [ فر. ] (اِ.) صفحه سفید و بزرگی برای نمایش فیلم، پرده سینما (فره).

                اسکلرانشیم

                (اِ کُ لُ) [ فر. ] (اِ.) بافت گیاهی دارای یاخته‌هایی با جداره ضخیم و چوبی شده فاقد محتویات زنده یا مقدار کم آن.

                  اسفنج

                  (اِ فَ) (اِ.) ابر، وسیله‌ای که برای شستشو به کار می‌رود.

                    اسفند

                    (اِ فَ)(اِ.) = اسپند. سپند:
                    ۱- آخرین ماهِ سال شمسی.
                    ۲- نام روز پنجم از هر ماه شمسی.
                    ۳- یکی از امشاسپندان، نماد بردباری و نگاهبان زمین.
                    ۴- گیاهی است با گل‌های ریز سفیدرنگ و دانه‌های سیاه که دانه‌های سیاه آن را برای دفعِ چشم زخم، روی آتش می‌ریزند.

                      پیمایش به بالا