اسم

(اِ تَ رَ) (اِ.) معرب استبرک.
۱- دیبا، دیبای ستبر، پارچه‌ای که با زر و ابریشم بافته شود.
۲- نام دو گونه درختچه که در نقاط گرمسیری می‌رویند. از گیاهان کائوچویی ایران هستند.

(اِ تَ رَ) (اِ.) نک اسبترق.

(اِ ت ِ) [ فر. ] (اِ.) جلگه وسیع و بی – درخت، علفزار.

( اُ ) [ په. ] (اِ.)بخشی از کشور که شامل چندین شهرستان می‌شود.

( اُ ) [ په. ] (اِ.)حاکم ایالت، فرمانروای یک استان.

( اِ ) [ انگ. ] (اِ.)ورزشگاه، زمین ورزش.

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ ستر؛ پرده‌ها.

( اِ )(اِ.) وزنی برابر چهار مثقال، یا چهار مثقال و نیم ؛ استیر.