اسم

( اَ) (اِ.)قرض، دین. وام و اوام نیز گویند.

( اَ) (اِ.) آبان، هشتمین ماه سال خورشیدی.

(اَ تَ) [ ع. ] (اِ.) اصطلاحاً حروف هجای عربی را که به ترتیب «الف»، «ب»، «ث» مرتب شده و به «ی» ختم می‌شود «ابتث» نامند؛ مق ابجد. و ترتیب آن‌ها از این قرار است: أ ب ت ث ج ح خ د ذ ر ز س ش ص ض ط ظ ع غ ف ق ک گ ل م ن و هٔ. ایرانیان در این میان حروف ذیل را افزوده‌اند: «پ» بین «ب» و «ت»؛ «چ» بین «ج» و «ح»؛ «ژ» بین «ز» و «س»؛ «گ» بین «ک» و «ل».

(تِ) [ ع ابتداء. ] (مص ل.) (اِ.)
۱- شروع و اول هرکار و هرچیز، آغاز، نخست. اول، مبداء. مق انتها.
۲- آغاز کردن، شروع کردن.
۳- در علم نحو عاری کردن لفظ از عوامل لفظی برای اسناد. ؛~ به ساکن الف – آوردن کلمه‌ای که حرف اول آن ساکن باشد. ب – بی مقدمه، ناگهانی.

( ~.) [ ع. ] (اِ.) پدر.

(اَ یا اِ) [ په. ] (اِ.) = وا: آش. به حذف همزه نیز خوانده می‌شود مانند: جوجه با، شوربا.

(اَ) [ ع. ] (اِ.)۱ – دسته‌های پراکنده، دسته – دسته، گروه مرغان.
۲- پرستوها، چلچله‌ها.

( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ابریق ؛ کوزه‌ها.