اسم

(مَ جَ) [ ع. ] (اِ.) خوابگاه.

(مُ جَ یا جِ) [ ع. مهجه ] (اِ.) روح، روان.

(مَ) [ ع. ] (اِ.) گهواره، بستر.

(مَ دُ) (اِ.)
۱- پرنده‌ای است صاحب مخلب و دم او ابلق می‌باشد و او را پر تیر سازند.
۲- کبوتری که تمام پرش سیاه و دمش سفید باشد.

(مَ هَ بّ) [ ع. ] (اِ.) محل وزیدن باد. ج. مهاب.

(مَ بِ یا بَ) [ ع. ] (اِ.) جای فرود آمدن. ج. مهابط.