(مَ) (اِ.) پرتو ماه، روشنی ماه، تابش نور ماه.
(مَ) (اِمر.) ۱- ایوان جلوی عمارت. ۲- نوعی لامپ که نورش به رنگ مهتاب است.
(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) راه راست یافته.
(مِ تَ) (ص تف.) ۱- بزرگ، رییس، سرور. ۲- (اِ.) خدمتکار ستور. ج. مهتران.
(مُ تَ مّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- غم خوار، اندوه مند. ۲- توجه کننده به کاری.
(مَ جَ) [ ع. ] (اِ.) خوابگاه.
(مُ جَ یا جِ) [ ع. مهجه ] (اِ.) روح، روان.
(مَ جُ وّ) [ ع. ] (اِمف.) هجو کرده شده.
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) دور افتاده، جدا افتاده.
(مَ) [ ع. ] (اِ.) گهواره، بستر.
