اسم

منقله

(مَ قَ لَ یا لِ) [ ع. منقله ] (اِ.) جای زغال، انگشت دان.

    منقور

    (مَ) [ ع. ] (اِمف.)
    ۱- کنده شده، نقر شده، کنده.
    ۲- سوراخ شده.
    ۳- ساییده شده.

      منقوص

      (مَ) [ ع. ] (اِمف.)
      ۱- کم کرده شده، آن چه در وی نقصان واقع شود.
      ۲- در علم عروض: نقص آن است که از «مفاعیلن» معصوب نون بیندازی، «مفاعیل» بماند به ضم لام و «مفاعیل» چون از «مفاعلتن» منشعب باشد، آن را منقوص خوانند.
      ۳- کلمه‌ای که آخر آن یاء باشد مانند قاضی و صافی.

        منقول

        (مَ) [ ع. ] (اِمف.)
        ۱- نقل شده، روایت شده.
        ۲- مالی که قابل حرکت و جابه جا شدن باشد.

          منقی

          (مُ نَ قّا) [ ع. ] (اِمف.)
          ۱- پاک کرده شده.
          ۲- آن چه که مغز آن را بیرون آورده باشند.

            منقش

            (مُ نَ قَّ) [ ع. ] (اِمف.) نقش و نگار داده شده، رنگ آمیزی شده.

              منکب

              (مَ کِ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- محل اتصال بازو و کتف.
              ۲- دوش، کتف. ج. مناکب.

                منقش

                (مُ نَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.)
                ۱- نقش کننده.
                ۲- کنده کاری کننده (بر نگین و جز آن).

                  پیمایش به بالا