اسم

منعم

(مُ عَ) [ ع. ] (اِمف.) انعام داده، احسان کرده شده ؛ ج. منعمین.

    منغر

    (مَ غُ) (اِ.) نوعی پول ریزه کوچک.

      منطوق

      (مَ) [ ع. ]
      ۱- (اِمف.) نطق کرده شده، گفته شده.
      ۲- (اِ.) ظاهر هر سخن ؛ مق. مفهوم.

        منطوی

        (مُ طَ) [ ع. ] (اِفا.)
        ۱- درپیچیده شونده، ن وردیده.
        ۲- در فارسی: حاوی، مشتمل.

          منظر

          (مَ ظَ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- چهره، سیما.
          ۲- نگاه، نظر.
          ۳- جای نگریستن. ج. مناظر.

            منظره

            (مَ ظَ رَ یا رِ) [ ع. منظره ] (اِ.) جای نگریستن، چشم انداز.

              پیمایش به بالا