اسم

(تُ) [ په. ] (اِ.) پیشه ور، صنعتگر.

[ عب. ] (اِ.) سوره یازدهم از قرآن کریم دارای صد و بیست و سه آیه.

[ انگ. ] (اِ.) وسیله‌ای که برای تهویه هوای آشپزخانه در بالای اجاق خوراک پزی تعبیه شود، هوابر. (فره).

(اِ.) = هوده: آتشگیره.

(هَ دَ) [ ع. ] (اِ.) کجاوه، عماری.

(د) (اِ.)
۱- درست، حق.
۲- سود، فایده.

۱ – (اِ.) آفتاب، خورشید.
۲- ستاره، بخت، طالع.

(رَ) (اِ.) آفتاب، خورشید.

(اِ.) خورشید.

(هُ یَ) (اِ.) مرغ حق گو، مرغ شب آویز.