اسم

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) فراموش شده.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) آنکه یا آنچه سبب فراموشی گردد.

(مَ نِ) [ په. ] (اِمص.) خوی، سرشت.

(مُ نَ زَّ) [ ع. ] (اِمف.) پاکیزه، مقدس.

(مُ نَ زِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- پاک کننده.
۲- پاک داننده.
۳- در تصوف: سالکی که ذات حق را به صفت تنزیه شناسد و از حیثیت ظهور در مناظر ندیده و ندانسته باشد.

(مُ زَ) [ ع. ] (اِفا.) گوشه نشین، گوشه – گیر.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) سوق یابنده، کشانیده.