اسم

(هُ یَ) (اِ.) مرغ حق گو، مرغ شب آویز.

(~.) [ ع. هوی ] (اِ.) میل نفس، آرزو.

(هَ) [ ع. هواء ] (اِ.)
۱- گازی است بی رنگ و بو و بی طعم و نامریی که تمام کره زمین را فرا گرفته‌است.
۲- جو، فضا. ؛ ~ی گرگ و میش آغاز روشن شدن هوا در صبح.

(~. پِ) (اِ.) وسیله ترابری که در هوا حرکت می‌کند.

(~. جِ) [ ع. ] (اِ.) جِ هاجره ؛ شدت گرما.

(~. جِ) [ ع. ] (اِ.)جِ هاجس ؛ آرزوهای نفسانی که در دل بگذرد.

(هَ دِ) [ ع. ] (اِ.) جِ هودج.

(هَ) (اِ.) خیمه بزرگ، بارگاه.

(هَ) [ په. ] (اِ.)
۱- وقار، سنگینی.
۲- قصد، اراده.
۳- معرفت، دانایی.
۴- از تقسیمات ارتش که مرکب از سه گردان است.