اسم

(مَ) [ ع. ] (اِ.) نک مناره.

(مَ رِ) [ ع. مناره ] (اِ.)
۱- ستون بلندی در مساجد برای روشن کردن چراغ.
۲- جای اذان گفتن. ج. مناور، منائر.

(مَ زَ) [ ع. ] (اِ.) جِ منزل، مسکن‌ها.

(مَ تَ) (اِ.) چوب ستبر و گره دار که قلندران به دست می‌گرفتند.

(مَ بِ) [ ع. ] (اِ.) جِ منبت.

(مَ بِ) [ ع. ] (اِ.) جِ منبر.

(مَ بِ) [ ع. ] (اِ.) جِ منبع.

(مَ) [ ع. ] (اِ.) نام بتی از بت‌های مورد پرستش بعضی از طوایف عرب پیش از اسلام.