اسم

ملکوت

(مَ لَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- سلطه الهی و آسمانی.
۲- عالم فرشتگان.

    ملم

    (مُ لِ) [ ع. ]
    ۱- (اِفا.) نازل شونده.
    ۲- (اِ.) بلای نازل.

      ملماز

      (مَ) (اِ.) = ملمیز: رنگی که رنگرزان پارچه را بدان رنگ کنند.

        ململ

        (مَ مَ) (اِ.) نوعی پارچه نخی سفید و نازک.

          ملقی

          (مُ قا) [ ع. ] (اِمف.)
          ۱- انداخته شده (بر زمین و جز آن).
          ۲- املاء کرده.

            ملقی

            (مُ) [ ع. ] (اِفا.)
            ۱- اندازنده (بر زمین و جز آن).
            ۲- املاء کننده.

              ملک

              (مَ لَ) [ ع. ] (اِ.) فرشته. ج. ملایک، ملایکه.

                ملک

                (مَ لِ) [ ع. ] (اِ.) پادشاه، صاحب ملک. ج. ملوک.

                  ملک

                  (مُ) [ ع. ] (اِ.)
                  ۱- پادشاهی.
                  ۲- بزرگی، عظمت.

                    Scroll to Top