اسم

ملقی

(مُ قا) [ ع. ] (اِمف.)
۱- انداخته شده (بر زمین و جز آن).
۲- املاء کرده.

    ملقی

    (مُ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- اندازنده (بر زمین و جز آن).
    ۲- املاء کننده.

      ملک

      (مَ لَ) [ ع. ] (اِ.) فرشته. ج. ملایک، ملایکه.

        ملک

        (مَ لِ) [ ع. ] (اِ.) پادشاه، صاحب ملک. ج. ملوک.

          ملک

          (مُ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- پادشاهی.
          ۲- بزرگی، عظمت.

            ملک

            (مِ) [ ع. ]
            ۱- (اِ.) آنچه در تصرف شخص باشد.
            ۲- زمین متعلق به شخص.

              ملغمه

              (مَ غَ مِ) [ ع. ملغمه ] (اِ.) ترکیب جیوه با فلزات دیگر.

                ملک الموت

                (مَ لَ کُ لْ مَ) [ ع. ] (اِ.) عزراییل، فرشته‌ای که جان انسان را می‌گیرد.

                  پیمایش به بالا