(مُ قا) [ ع. ] (اِمف.) ۱- انداخته شده (بر زمین و جز آن). ۲- املاء کرده.
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- اندازنده (بر زمین و جز آن). ۲- املاء کننده.
(مَ لَ) [ ع. ] (اِ.) فرشته. ج. ملایک، ملایکه.
(مَ لِ) [ ع. ] (اِ.) پادشاه، صاحب ملک. ج. ملوک.
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) لعنت شده، نفرین شده.
(مُ لَ خِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- بیان کننده. ۲- خلاصه کننده. ج. ملخصین.
(مَ غَ) (اِ.) روغن مالی بر اعضا و مرهم نهادگی بر زخم.
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) آنکه او را مار یا جز آن گزیده باشد.
(مُ زِ) [ ع. ] (اِفا.) لازم گرداننده.
(مُ زَ) [ ع. ] (اِمف.) الزام شده، کسی که انجام کاری بر او واجب گردیده.
