اسم

ملت

(مِ لَّ) [ ع. مله ] (اِ.)
۱- کیش، آیین.
۲- پیروان یک دین.
۳- مردم یک کشور.

(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِ.) (اِفا.) شعله ور، سوزان، دارای التهاب.

(مُ تَ بَ) [ ع. ] (اِمف.) خلط شده، مشتبه.

(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) خلط کننده، مشتبه سازنده.

(مُ تَ ثِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- بوسه دهنده.
۲- آن که دهان وی با نقاب یا دهان بند بسته شده.

(مُ تَ ثَ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) بوسیده شده.
۲- (اِ.) جای بوسه.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِ.) پناهگاه، جای پناه.

(مُ تَ) [ ع. ملتجی ء ] (اِفا.) پناه جوینده، پناه برنده.

(مَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ملهی ؛ آلات و ادوات لهو و لعب.

(مَ یِ) [ ع. ملائک ] (اِ.) جِ ملک ؛ فرشتگان.